คพอ หรือที่ย่อมาจาก “โครงการพัฒนาผู้ประกอบการอุตสาหกรรม” (มั๊ง) ได้เปิดจัดอบรมรุ่นที่ 212 เป็นการรวมผู้ประกอบการจากพื้นที่จั้งหวัด ปัตตานี ยะลา นราธิวาส ซึ่งผมก็สมัครเข้าร่วมการอบรมครั้งนี้ด้วย, การอบรมครั้งนี้ กินระยะเวลาประมาณ 3 สัปดาห์ ซึ่งก็ไม่ใช่ว่าจะหนักมาก แต่ก็ไม่ได้สบายเอาซะเลย โดยเฉพาะกรณีที่จะต้องทำงานไป และัก็อบรมไปด้วย.. สำหรับบันทึกนี้ จะเขียนเล่าเรื่องราวคร่าวๆ เกี่ยวกับประสบการณ์ที่ผมได้รับมาจากการอบรม 3 วันแรก ที่เป็นการอบรมในหัวข้อที่ว่า “การสร้างแรงจูงใจไฝ่สัมฤทธิ์” จากภาษาอังกฤษ ที่คิดว่ามาจากคำว่า Achievement Motivation Training

ในช่วงเวลาปีใหม่ไม่กี่วันนี่แหละ ที่ทำให้ผมได้มีเวลาหยุดคิดบ้าง ว่ามีอะไรที่พลาดไปบ้าง มีอะไรที่ขาดหายไปจากชีวิตบ้าง ในช่วงเวลาที่ชีวิตขึ้นไปสูงสุด และต่ำสุด เราเป็นอย่างไรบ้าง ได้รู้อะไร ได้ศึกษาอะไร และได้บทเรียนชีวิตอะไรบ้าง ผมก็พอจะสรุปเรื่องที่ผุดขึ้นมาในหัว ในช่วงเวลา 2-3 วันนี้ได้ดังนี้

เมื่อวันเสาร์ที่ 26 ธันวาคม 2552 ที่ผ่านมา ได้มีการจัดงานรวมตัว Twitple แห่งอาณาจักรลังกาสุกะขึ้นมา งานนี้มีโค๊ดที่ใช้เรียกกันว่า “TwitPTN” มีหลายเสียงหลายความคิด หลายความสงสัย คนปัตตานีบ้านนอกเค้าจะเล่น Twitter กันหรอ, นัดจัดงานกันจะทำอะไรกันหว่า, จะสนุกสู้งานที่จัดที่อื่นได้หรือไม่ ก็ว่ากันไปต่างๆ นานา ผมว่าการจัดงานครั้งนี้ไม่ได้แย่อย่างที่ผมหรือหลายๆคนคิดเอาไว้ คนที่มาถึงแม้จะบ่งบอกถึงความเป็นคนท้องถิ่น แต่ขอโทษคร๊าบ ทุกท่าน Geek ทั้งนั้น สำหรับบันทึกนี้ ผมคงจะเขียนความคาดหวังที่ผมมีต่องานนี้คร่าวๆ เล่าเรื่องที่เกิดจริง นะครับ

เมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมา ผมได้เข้าร่วมเสวนาในหัวข้อ 5 ชอบ / 5 ไม่ชอบ ประจำปี 2009 ของเว็บ ช่างคุย.คอม ซึ่งจัดกันมาทุกปี, ตัวผมเอง และกลุ่มเพื่อนๆ ก็ได้เข้าไปพูดคุยกันในพื้นที่แห่งนั้น, ในการคุยครั้งนั้น ผมก็คุยได้เพียงแค่เรื่องที่ชอบ 5 อย่าง และก็เป็นเรื่องที่เกี่ยวกับชีวิตทั้งหมดของผม ไม่ได้เฉพาะเจาะจงว่าจะต้องเป็นเรื่องไหนๆ, ดังนั้นสำหรับบันทึกนี้ ก็อยากจะเขียนเอาไว้สำหรับ 5 ชอบ และ ไม่ชอบ เพื่อตอกย้ำความคิดตัวเองสักหน่อย รวมถึงเอาความคิดของคนอื่นมาเสริมด้วย, และก็เพื่อเป็นการตอบ Blog ของเพื่อนผม [Simply] Wit ด้วย จะลองเขียนดูกันครับ

ไม่ว่าจะดูทางจอทีวี อ่านข่าวทั้งจากนิตยาสาร หนังสือพิมพ์ หรือแม้แต่วิทยุก็ตาม ก็มักจะบอกว่าเศรษฐกิจที่ฝืดเคืองตั้งแต่ปีที่แล้วทำให้เกิดภาวะคนตกงานเยอะแยะมากมายก่ายกอง องค์กรต่างๆหยุดจ้างมากมาย ผมว่ามันก็จริงครึ่งหนึ่ง และที่ไม่จริงครึ่งหนึ่งก็เพราะว่าที่โรงงานผมเองมีปัญหาขาดพนักงานทำงานหลายต่อหลายอัตรา ไม่ว่าจะเป็นฝ่ายบัญชี ฝ่ายขนส่ง ยันไปถึงพนักงานทั่วไปที่ใช้แรงงานเลย

เมื่อวันก่อนแนะนำรุ่นพี่คนหนึ่งให้รู้จักกับโปรแกรม TweetDeck โดยบอกเค้าไปว่า มันดีสำหรับคนที่มีหลาย Account Follow คนมากมายหลายกลุ่ม รวมทั้งใช้ Facebook ด้วย, แต่เมื่อรุ่นพี่คนนั้นลงโปรแกรม TweetDeck ในเครื่อง กลับพบว่ามันอ่านภาษาไทยไม่ได้, ไอ้เราก็จำไม่ได้แล้วว่าทำไมอ่านภาษาไทยไม่ได้ ก็เลยแนะนำไปแบบเท่าที่พอจะจำได้.. ตอนนี้นึกออกแล้ว หาเจอแล้วครับ ว่าจะต้องทำยังไงให้สามารถใช้ภาษาไทยใน TweetDeck ได้ และมันก็ง่ายนิดเดียว อยู่ในส่วนของ Setup ของมัน…

การมาออกบู๊ตขายสินค้าที่เชียงใหม่ของ PATEX Family กลับกลายเป็นเรื่องที่ดีกว่าที่คิด เมื่อชาวเชียงใหม่ให้การตอบรับกับสินค้าหมอนยางพาราของ PATEX กันดี พบเจอกับผู้ที่เคยใช้สินค้าของ PATEX หลายคน แต่ละคนก็ดีใจที่ได้มาเจอสินค้าของ PATEX ที่เชียงใหม่ ซึ่งแน่นอนว่าเป็นเรื่องที่ยากมากสำหรับชาวเชียงใหม่ที่จะได้พบเจอสินค้าที่นอนและหมอนยางพาราในราคาที่เป็นมิตรอย่างนี้ การจัดบู๊ตของเราก็ไม่ได้เน้นความสวยงาม ความเลิศหรูอะลังการงานสร้างแต่อย่างใด เราทำแบบเรียบร้อยเราทำให้เรียบง่าย เราแสดงสินค้าให้ลูกค้าเห็น เราได้แนะนำสินค้าให้ผู้คนได้รู้จัก เราได้พูดคุยให้ความรู้และความเข้าใจเกี่ยวกับการนอนและสุขภาพ เราดีใจที่ได้นำเสนอสิ่งดีๆให้แก่ชาวเชียงใหม่ครับ