เติมเต็มชีวิต

พวกเราตั้งใจเรียนให้สูงที่สุดเท่าที่จะทำได้ ตั้งใจทำงานสร้างเนื้อสร้างตัว สร้างครอบครัว ซื้อรถยนต์ บ้าน ก้มหน้าก้มตาทำงาน ตั้งใจเคี่ยวเข็ญลูกของเราให้เรียนเก่งๆ เพื่อให้ได้ทำงานดีๆ จนถึงวันที่เรามีอายุมาก หมดภาระ เราจึงบอกตัวเองว่า ถึงเวลาแล้วที่เราจะเกษียนตัวเอง แล้วท่องเที่ยวตามที่ใจเราต้องการ — เมื่อถึงวันนั้นเราอาจไม่มีแรง ไม่สามารถท่องเที่ยว ใช้ชีวิตได้อย่างเต็มที่ และอะไรบางอย่างคงจะขาดหายไป เมื่อถึงเวลาที่เราคิดอยากเล่าเรื่องราวของเราให้คนอื่นรับรู้ กลับไม่มีอะไรที่น่าตื่นเต้นอยู่ในความทรงจำของเราเลย มันกลับว่างเปล่า

จะดีกว่าหรือไม่ หากเราสร้างเวลาว่างของเรา ใช้เวลาว่างของเรา ทำกิจกรรม สร้างเรื่องราว สร้างความทรงจำ และทำให้ชีวิตถูกเติมเต็ม

อยากให้ลองคิดเปรียบเทียบ จากเรื่องเหล่านี้ – คนหนึ่งไม่ร่วมงานรับปริญญา รอรับใบปริญญาที่ไปรษณีย์เป็นผู้นำส่งมาให้ที่บ้าน อีกคนหนึ่งในทางตรงกันข้ามกัน มีรูปถ่ายชุดครุยฉลองความสำเร็จการจบการศึกษา และถ่ายรูปกับเพื่อนๆเพื่อบันทึกความทรงจำ, หนุ่มสาวหลายคู่ เลือกจดทะเบียนสมรสอย่างเรียบง่าย ในขณะที่ตรงกันข้ามกัน มีคู่สมรสอีกหลายคู่ จัดงานแต่งงาน บรรยากาศเต็มไปด้วยเรื่องราวที่ไฝ่ฝันเอาไว้, หลายคน เลือกใช้เวลาว่างวันหยุดสุดสัปดาห์ เดินมองสินค้าในห้างสรรพสินค้าให้เวลาค่อยๆหมดไป และในสถานการณ์เดียวกัน อีกหลายๆคน ออกจากบ้านไปใช้ชีวิตอยู่ในป่า เดินขึ้นภูเขา ปั่นจักรยานท่องเที่ยวไปตามที่ต่างๆ ดำน้ำ แข่งขันกีฬา หรือทำงานอดิเรก ทำกิจกรรมที่เขารัก ทำกิจกรรมท้าทายความสามารถต่างๆ

มันไม่ใช่เรื่องผิด หากเราไม่ได้ใช้ชีวิต หากเราประหยัด และเก็บเงินเพื่อใช้ในยามเกษียน แต่อยากให้ลองพิจารณาให้ดีอีกครั้งครับ หากวันนี้คุณประสบอุบัติเหตุ จนชีวิตเปลี่ยนไป – นึกถึงสถานการณ์ ที่ไม่คิดไม่ฝันว่าจะเกิดขึ้นกับตัวคุณ คุณเดินอยู่บนฟุตบาทอย่างระมัดระวังแต่แล้วก็มีรถยนต์พุ่งมาชน, คุณซื้อของอยู่ในร้านสะดวกซื้อใกล้บ้าน กลับมีระเบิดเกิดขึ้น, ยามค่ำคืนคุณนอนหลับอยู่ในบ้าน เกิดเพลิงไหม้ซึ่งต้นเหตุมาจากบ้านอื่นที่อยู่ใกล้เคียงกัน – ถึงแม้โอกาสที่จะเกิดเหตุการณ์ไม่คาดคิดมีอยู่ไม่มากนัก แต่หากเกิดเพียงครั้งหนึ่ง และทำให้ชีวิตคุณเปลี่ยนไป  เราคงนึกเสียดาย ที่เราไม่ได้ทำอะไรหลายอย่างในตอนที่เรายังแข็งแรงทั้งร่างกายและจิตใจ

มีใครเคยกล่าวเอาไว้ว่า “ชีวิตไม่ใช้ ไม่ใช่ชีวิต” เมื่อรวมคิดกับเรื่องที่เขียนมาข้างต้น รู้สึกน่าเสียดาย

ผมอยากเชิญชวนผู้อ่านทุกท่าน มาใช้ชีวิต ทำกิจกรรม เพิ่มเติมเรื่องราว สร้างความทรงจำให้แก่ตนเอง, ออกจากบ้าน หยุดเดินห้างสรรพสินค้า ปิดหน้าจอโทรทัศน์ แล้วมาสัมผัสโลกกว้าง ผจญภัย ค้นหา และค้นพบ เรื่องราวต่างๆ จากการเดินทางของคุณ

ถึงวันหนึ่ง ที่คุณได้พบหน้ากับเพื่อนเก่าของคุณอีกครั้ง, ได้พบเจอกับสมาชิกครอบครัวในวันรวมญาติอีกครั้ง หรือ ได้มีโอกาสพูดคุยกับลูกหลาน เมื่อคุณถูกถามคำถามยอดฮิต “เป็นอย่างไรบ้าง” “ทำอะไรอยู่” “ทำอะไรมาบ้าง” คุณจะสามารถตอบคำถามเหล่านั้นได้ พร้อมทั้งเล่าเรื่องราวได้ละเอียด สนุกสนาน เพราะช่วงเวลาของชีวิตคุณได้ถูกเติมเต็มแล้วนั่นเอง

เพราะ ชีวิต คือ การเดินทาง และความสุขเกิดขึ้นระหว่างการเดินทางของเราครับ

ใส่ความเห็น

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

ณัฐวุฒิ.คอม