ผมเริ่มต้นบันทึกคุณพ่อมือใหม่ได้ค่อนข้างช้า อ้อก็ตั้งครรภ์ไปได้ 5 เดือนแล้ว ถึงแม้จะไม่มีอะไรเกิดขึ้นมากมายนัก นอกจากการที่เห็นได้ด้วยตาเปล่าว่า ท้องเริ่มป่องขึ้นทุกทีๆ ก็ไม่มีอะไรที่พิเศษมากมายไปกว่านั้น ก็คงจะเหมือนกับที่พวกเราเห็นคนอื่นๆ ท้องนั่นแหละ.. แต่ผมก็อยากจะเล่าประสบการณ์ เล่าเรื่องเกี่ยวกับ 5 เดือนที่ผ่านมาหน่อย ว่ามันเกิดอะไรขึ้นบ้าง และอะไรที่เรียกว่าปกติ.. เพื่อเป็นการบันทึกของตัวเอง และก็เพื่อให้เพื่อนๆ คนอื่นๆ ที่ร่วมชะตาเดียวกัน หรือกำลังจะร่วมชะตาเดียวกันได้รับรู้กัน..เรื่องที่จะบอกเล่าก็เกี่ยวกับ ช่วงที่อ้อมีอารมณ์แปรปรวน, การไปหาหมอทุกๆเดือน และผลการตรวจของหมอ, แล้วก็เรื่องที่ต้องเตรียมตัวกันอีกนิดหน่อย…

เมื่อรู้ว่าท้อง ถึงแม้ว่าเราจะตกลงกันว่า เราจะเริ่มต้นครอบครัวกัน เราจะมีลูก แต่มันก็ไม่ได้ง่ายอย่างนั้นเลยซะทีเดียว เราเริ่มจะไม่มั่นใจบ้าง ไม่แน่ใจว่าดีแล้วจริงๆหรอ ทั้งฝ่ายผมเอง และอ้อ ก็มีความแปรปรวนทางอารมณ์ไปพร้อมๆกัน .. บางวันหงุดหงิด บางวันอารมณ์ดี ตลอดช่วงเวลานี้จะ Moody อย่างมาก .. และงานของครอบครัวที่เริ่มต้นใหม่ ก็คือการปรับอารมณ์ และทำตัวให้พร้อมกับที่จะมีครอบครัวซะที .. เราต้องบอกตัวเองว่า เรากำลังจะเป็นพ่อคน เรากำลังจะมีลูก เราจะต้องเตรียมตัว จะต้องศึกษาหาความรู้ เราจะต้องทำให้อารมณ์ดี ฯลฯ สุดท้าย สิ่งที่เราพยายามกันก็คือ พยายามทำให้อารมณ์ดี ทั้งคู่นั่นแหละ.. วิธีของเราคือ การเริ่มหาแผ่น CD เพลงคลาสสิคดีๆ ฟังสบายๆ ฟังแล้วผ่อนคลาย .. เอามาฟัง ..  ในช่วงนี้ ผมก็เป็นฝ่ายที่มองหาซื้อแผ่น CD เอง ผมก็ไม่เก่งมาก ไม่มีความรู้มาก แต่มีความพยายามที่จะได้มา ก็ไปที่ B2S แล้วก็ เลือก CD ของ Mozard มาทั้งหมด 2 ชุด (10 แผ่น พอดี) ก็ ผิดพลาดนิดหน่อย ที่ยังไม่ได้ปรับความคุ้นเคยกับเพลงแนวนี้ก่อน การกระโดดไปฟังเพลงพวกนี้ก็เลยทำได้ค่อนข้างยาก ..  แต่เราก็พยายามเปิดๆ ฟัง วันละนิด วันละหน่อย.. ซึ่งช่วงหลังๆ เราก็ได้ศึกษาเกี่ยวกับเพลงที่ควรจะซื้อมาเป็นอย่างดีแล้ว..

สิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้นั่นก็คือ การไปหาหมอ เพื่อทำให้แน่ใจว่า ท้องนี้ เป็นท้องที่มีคุณภาพ จริงๆมันค่อนข้างเป็นแนวทางที่ไฮโซอยู่สักนิดหน่อย เพราะโดยปกติแล้ว ประเพณีไทย ก็ไม่ได้มีการสนใจเรื่องการตั้งครรภ์มากนัก ท้องก็คือท้อง แล้วก็รอถึงเวลาคลอด ก็แค่ไปหาหมอ แล้วก็เอาออกมา ..  แต่ที่ผมแน่ใจคือ เดี๋ยวนี้คนไทย เริ่มใส่ใจสุขภาพกันมากขึ้น และการไปหาหมอรับความรู้ตั้งแต่เนิ่นๆ และตรวจสอบสุขภาพครรภ์ตั้งแต่เนิ่นๆ มันก็ทำให้เราเตรียมตัวได้ดี เตรียมใจได้ดี และพร้อมมากขึ้น ผมว่า การไปหาหมอ และตรวจบ่อยๆ มันมีผลทางด้านจิตใจ่อนข้างสูง .. และอย่างน้อยที่ผมรู้ๆ มา ก็คือ ยิ่งฝ่ายหญิงอายุมาก ก็ยิ่งมีความเสี่ยงในการตั้งครรภ์มาก และแน่นอน อ้อเค้าก็ 33 แล้ว ผมก็รู้สึกเป็นห่วงมากมาย..

การไปหาหมอในช่วงแรกนี้ ก็เป็นการยืนยันว่าท้องจริงๆ ใช่แน่ๆ แล้วก็ ตรวจสอบดูว่า จะเป็นเด็กมั๊ย เป็นการตั้งครรภ์ที่สมบูรณ์มั๊ย เด็กฝังตัวถกที่มั๊ย หัวใจเต้นมั๊ย เป็นการท้องลมรึเปล่าอะไรอย่างนั้น.. สิ่งที่ทำได้ดีที่สุดในตอนนี้ คือ การทำ Ultrasound เพื่อยืนยันการตั้งครรภ์ และยืนยันว่าตั้งท้องสมบูรณ์เป็นเด็ก เป็นคน มีหัวใจจริงๆ.. เราก็ไปหาหมอเพื่อฝากท้องกันที่หาดใหญ่ เป็นหมอรุ่นพี่โรงเรียน ห่างกันหลายๆ รุ่นมากๆ และก็เป็นลูกของอาจารย์ที่บ้านอยู่ติดกันสมัยเมื่อ.. 15 ปีที่แล้วได้.. สรุปคือ เลือกหมอด้วยล่ะ.. เมื่อตรวจยูเรียที่หมอเรียบร้อย เราก็ฝากครรภ์ไว้กับหมอ แล้วก็หมอก็ไล่ให้ไปทำ Ultrasound … การทำ Ultrasound นั้น เราก็ยังเลือกความสะดวก เลือกทำที่ปัตตานี ซึ่งเครื่องมือ โบราณมากๆ เล็กมากๆ แต่ก็เพียงแค่ยืนยันผลเท่านั้นว่าเป็นเด็กจริงๆ ..

ดูรูปที่ได้จากเครื่องอัลต้าซาวด์กันหน่อย ได้เป้นแบบนี้ครับ (ดูไม่ค่อยออกเลยว่าเป็นอะไร) ที่ทำให้เป็น grey scale นั่น จะมีเครื่องหมาย + คร่อมเอาไว้ .. นั่นแหละคร๊าบ ลูกโพ้มม เป็นก้อนๆ เล็กๆ มีหัวใจแล้ว (หมอเปิดเสียงให้ฟัง ดัง ตุ๊บๆๆ) ขนาดตอนนี้ 2 ซม. อายุ 2 เดือนครับ..

ผมหันไปถามอ้อ “เดือนแรก เดือนที่ 2 ที่มีน้องเนี่ย เราทำอะไรกันบ้าง นอกจากทะเลาะ”… “ก็ทะเลาะกันอย่างเดียวนั่นแหละ..” อ้อตอบ.. 555  นี่และครับ ในช่วง 1-2 เดือนแรกของเรา.

เดือนที่ 3 และเดือนที่ 4 เริ่มเห็นท้องนูนๆ ออกมาแล้ว

มันเป็น เดือน มกราคม-กุมภาพันธ์ มันดูเหมือนกับว่า ชีวิตเริ่มเข้าที่เข้าทาง  ซึ่งตอนนี้ยืนยันแล้วว่ามีลูก และเป็นการตั้งครรภ์ที่ปกติ สมบูรณ์ไม่มีปัญหาอะไร ผมก้พร้อมที่จะบอกพ่อแม่ผมแล้ว ซึ่งก่อนหน้านี้ผมก็กลัวว่าถ้าบอกไป แม่จะบ่นนู่นนี่สารพัด เพราะบางทีผมรู้สึกว่า แม่ชอบห่วงผม เหมือนกับผมเป็นเด็กๆ ทุกที จริงๆ แล้ว แม่ก็มีลูกคนแรกตอนที่แม่อายุสัก 26 นะ ผมก็อายุปาไป 28 แล้ว ไม่เร็วเกินไปแล้วมั๊ง ก็บอกแม่ไป แม่ก็ไม่ได้แสดงท่าทางอะไรที่ทำให้รู้สึกแย่นัก ไม่พูดออกมาว่า “ตัวเองยังเอาไม่รอด แล้วริอาจจะมีเด็กอีก” อะไรอย่างนั้น ซึ่งจริงๆ ผมก็เตรียมตัวที่จะรับฟังคำพูดแนวๆ นี้อยู่แล้วบ้าง แต่มันก้ไม่เกิดเช่นนั้น ก็ถือว่าแม่เริ่มยอมรับในตัวเราแล้ว… ช่วง 2 เดือนนี้ เราปรับตัวเข้ากับการมีลูกได้ดีขึ้น ถึงแม้ยังมีทะเลาะเรื่องที่จะมีลูกให้รุ้สึกแย่ๆ กันบ้าง แต่เราก็ปรับเข้ากับชีวิตใหม่ของเราได้ดี..

สำหรับเดือนที่ 3 เดือน มกราคมนี้ เราไปหาหมออีกครั้ง แล้วก็บอกให้หมอช่วยตรวจดูว่าจะมีแนวโน้มที่จะเป็นโรคประหลาด พวก ออทีสติก หรืออะไรมั๊ย .. หมอก็ถามเชิงสงสัย ว่าจะตรวจไปทำไม มีญาติคนไหนมีลูกเป็นหรอ.. แต่ฝ่ายเราก็อยากตรวจเพื่อสร้างความมั่นใจ แล้วก็เพราะว่าอ้อเป็นคนที่จบมาสายหมอๆ ยาๆ ด้วย ก็เลยอยากที่จะทำให้รู้สึกดีนั่นแหละ.. เดือนที่ 3 นี้ เราก็ยังทะเลาะกันอีก อีกแล้ว เอาอีกแล้ว ยังไม่พร้อมกันจริงๆ นะเนี่ย..

เดือน กุมภาพันธ์ เดือนแห่งความรัก เราไป กทม. จริงๆแล้วก็ไปเที่ยวนั่นแหละ จะว่าอย่างนั้นก็ได้ ไปเดินห้าง เอาเงินไปจ่าย และก็ไปโรงพยาบาล ไปทำอัลต้าซาวด์อีกแล้ว.. จำไม่ได้แล้วล่ะว่าทำไมถึงคิดจะไปทำอัลตร้าซาวน์ แต่ดูเหมือนว่าตอนนั้นมีความรู้สึกว่าแฮปปี้ กำลังเตรียมตัวจะเป็นพ่อคน ก็รุ้สึกว่าต้องทำกิจกรรมอะไรที่เกี่ยวกับเรื่องการมีลูก วันแรกที่ไปถึง กทม. ก็เลยตรงไปที่โรงพยาบาลเลย งวดนี้เครื่องอัลตร้าซาวนด์ค่อนข้างใหญ่ ดูทันสมัย แล้วก็เค้าก็ดูท่าทางพยายามให้การตรวจสอบดำเนินไปอย่างดีที่สุด นางพยาบาลให้อ้อเตรียมตัวโดยการกินน้ำเยอะๆ ให้รู้สึกปวดฉี่ อัลตร้าซาวด์จะทำได้ง่าย งวดนี้ผมก็เข้าไปดูด้วย อยากรู้ว่ามันจะออกมาเป้นยังไง เคยเห้นแต่ในหนังสือ ไม่เคยเห็นของจริงมาก่อน..  งวดนี้หมอก็ให้ดูว่ามีขา มีแขน มีนิ้ว เป็นตัวอ่อนที่พัฒนาอย่างสมบูรณ์ มีหัวใจเต้นตุบๆ ดูเป็นหัวใจแล้ว มีปอด มีกระดูกสันหลัง ครบถ้วน น่าตื่นเต้นดีมากๆ เลย.. และสรุปผลออกมาก็คือ เป็นผู้ชาย.. ถึงแม้จะยังเห้นไม่ค่อยชัด แต่ก็เป็นผู้ชาย งวดนี้หมอให้รูปมาบนแผ่นฟีล์มขนาดใหญ่โต ได้รูปมาหลายรูป ก็ดูดีครับ จะเก็บเอาไว้ ใส่ในอัลบั้มให้ลูกดูตอนที่ลูกโต… แผ่นฟีล์มมันเป็น แบบนี้ครับ…(ต้องใช้กล้องถ่ายเอา แสกนฟีล์มแบบนี้ไม่เป็น ใครเป็นบ้างครับ สอนด้วย)

จะเห็นได้ว่า แผ่นฟีล์มที่ได้มา ใหญ่มากๆ เลย.. ไม่เหมือนกับอันแรกที่ได้จากคลีนิคหมอที่ปัตตานี (แผ่นเล็กแค่ 4×6 นิ้วเองมั๊ง) มาดุรูปขยายๆ ของแต่ละส่วนกันดีกว่า

รูปข้างบนนี้ แสดงให้เห็นหัวใจ แล้วก็ การเต้นของหัวใจ เปิดเสียงออกมาด้วย.. วัดการเต้นของหัวใจได้ 146 ครั้งต่อนาที.. เต้นถี่จังเลย..

นี่ๆ หน้าตาของลูกผม หน้าเหมือนพ่อหรือแม่กันหว่า…

แล้วนี่ก็หัวของเค้า… วันขนาดยังไงก็ไม่รู้..  รู้สึกว่า HC นั่นแหละ 16.80ซม. ขนาดหัว.. ประมาณ อายุครรภ์ 19 สัปดาห์..ก็ ยังถูกต้องอยู่..

นี่ก็ให้ดูว่าท้องเค้าใหญ่แค่ไหนแล้ว.. รูปนี้เราจะเห็นเค้าเอาหัวลง แล้วก็เอาขาขึ้นไปข้างบน..

รูปนี้รูปสำคัญ ชี้ให้เห็นลูกป๋องแป๋ง แสดงว่าเป็นเพศชาย

นอกจาก ที่จะไปทำอัลตร้าซาวนด์แล้ว เดือนนี้เราก็เตรียมตัว เริ่มซื้อ CD ที่คิดว่าใช่อีกรอบ .. งวดนี้ซื้อที่ กทม. ก็คิดว่าน่าจะมีแผ่นที่เจ๋งๆ มากกว่าที่จะหาได้ที่หาดใหญ่ งวดนี้ก็ได้แผ่น Piano มาเพิ่มอีก ซึ่งอ้อบอกว่าชอบกว่าที่จะฟังเป็นคลาสสิคแบบถึงกึ๋นอย่างที่ผมเคยซื้อไปก่อน หน้านี้ … แล้วก็นอกจากที่เราจะได้แผ่น เปียโน 1 ชุด เราก็ยังได้แผ่นที่ ดูเหมือนจะเป็น CD ที่ออกแบบมาให้สำหรับคนท้องอีก ชื่อแผ่นมา Ultrasound แล้วก็มีรูปคนท้องอยู่ที่หน้าปก.. ใช่เลยครับ ออกแบบมาให้คนท้องฟัง .. งวดนี้เราก็ได้ CD มาทั้งหมด 8 แผ่นแน่ะ เอาให้มันได้อย่างนี้สิ 555

มาถึงบทสรุปของ 5 เดือนแรกของการตั้งครรภ์ หลังจากที่ไปอัลตร้าซาวด์ที่ กทม. ก็เอาผลกลับมาเจอหมอที่หาดใหญ่ หมอบอกว่า ปกติดี ดี ดี ดี ก็เป็นอันว่าโอเค ตอนนี้ก็ถือว่าไม่มีอะไรที่น่าลำบากใจล่ะ.. ที่เรารู้สึกกันได้ก็คือ ลูกน้อยเริ่มที่จะถีบพุงแม่บ้างนิดๆหน่อยๆ แล้วก็ ท้องคุณแม่เริ่มโตขึ้นอีกนิดหน่อย.. ถึงแม้จะยังดูไม่ใหญ่โตเท่าที่ควรจะเป็นมากนัก..

อืม แล้วก็ คุณแม่ กินเยอะขึ้น ทุกๆ วัน.. ดูในรูปสิ กำลังอร่อยอยู่กับการกินทุเรียน ไม่รู้ว่าอดอยากปากแห้งมาจากไหน.. เที่ยวตามหาซื้อทุเรียนกินให้หายอยาก.. จะตั้งชื่อลูกว่าทุเรียนดีมั๊ยเนี่ย..55

เอาล่ะครับ เรื่องของเราในช่วง 5 เดือนแรกก็มีแค่นี้แหละครับ ใครแวะมาอ่านถึงตรงนี้อย่าลืมเซ็นต์ชื่อกำกับไว้ด้วยนะ.. ใครที่อยากได้ข้อมูลอะไรเพิ่มเติม อยากยืม CD ไปฟัง ก็บอกกันได้นะครับพ้ม..

(No Ratings Yet)

 Loading ...