เมื่อวานนี้ได้ตื่นเต้นไปกับการอ่านกระทู้ในเว็บพันทิพย์มีความคิดที่จะต้องตักน้ำให้รวดเร็ว (น้ำขึ้นให้รีบตัก) ต้องวางแผน PR และจัดทำให้เสร็จใน 2-3 วัน, เมื่อวานมีลูกค้าที่สนใจซื้อสินค้าพิเศษจำนวนมาก ต้องคำนวนราคาพิเศษแล้วเสนอให้ลูกค้า, เมื่อวานซืนมีลูกค้าที่สนใจในสินค้าอีกแบบ ต้องเตรียมตัวอย่าง พร้อมทำเอกสารเสนอราคาส่งไปให้, วันพรุ่งนี้ต้องสอนมหาลัยครั้งสุดท้าย ต้องเตรียมการสอนและก็ต้องเตรียมข้อสอบสำหรับการสอบในวันอังคารที่จะถึง, มีงานเว็บไซต์ของลูกค้าที่ยังทำไม่เสร็จอีก 2 เว็บไซต์ ต้องรีบเคลียร์ให้เสร็จเพื่อที่จะได้รับเงินงวดที่ 2, มีงานทำเว็บไซต์เพิ่มขึ้นอีก 1 เว็บไซต์สำหรับค่ายเพลงค่ายใหม่, มีรูปถ่ายงานแต่งงานที่ต้องแต่งภาพแล้วก็ส่งให้ลูกค้า และส่งเป็น Portfolio ให้แก่ร้าน Wedding Studio ที่คาดว่าเค้าอยากจะจ้างเรา, สัปดาห์หน้าเข้ารับการอบรมเรื่องหม้อน้ำ การดูแลรักษา เป็นเวลา 6 วันเต็มๆ, ปลายสัปดาห์หน้าเดินทางไปกรุงเทพฯ, เดือนหน้ามีงานต้องออกบู๊ตแสดงสินค้าของบริษัท ต้องติดต่อเรื่องตกแต่งบู๊ต ติดต่อผู้รับเหมา ต้องเตรียมสินค้าเพื่อไปแสดงในงาน และต้องปิดโครงการพัฒนาสินค้าตัวใหม่ตัวอื่นๆ(ที่ยังไม่เริ่มทำ) ให้ได้ก่อนจะถึงวันงาน, ต้องเตรียมตัวกับทนายเรื่องสืบพยายานในกรณีฟ้องร้องขัดทรัพย์… โครงการส่วนตัวที่ยังค้างเติ่ง, ทั้งงานโปรดิวซ์อัลบั้มเพลงร๊อคบ้านนอก 1 วง, ความฝันที่กำลังพยายามสานให้เสร็จในเรื่องที่เกี่ยวกับงานดนตรี, โครงการส่วนตัวที่อยากเขียนโปรแกรม และขายโปรแกรมนั้น ผ่านทางเว็บไซต์, การหารายได้เพื่อเลี้ยงปากท้องเพิ่มเติมจากการขายสินค้าผ่านอินเตอร์เน็ต ที่ยังคงจะต้องเขียนรายการสินค้าเข้าสู่เว็บไซต์…, งาน Marketing ของบริษัท ที่ตั้งใจจะทำไว้อีกหลายงาน ได้เริ่มบ้างและยังไม่ได้ทำบ้าง, งานทำป้ายโฆษณาสินค้าของบริษัท ที่ทำไปแล้วบางส่วน, งานทำแคตตาล๊อคสินค้าของบริษัท ที่ออกแบบไปแล้วบางส่วน.. , การศึกษางานของบริษัท ที่มีมากมาย ไม่รู้ว่าจะใช้เวลานานแค่ไหนกว่าจะศึกษาหมด ฯลฯ …
ผมพยายามเขียนรายการงานที่ค้างอยู่ทั้งหมดให้ได้ งานที่อยากจะทำ งานที่ต้องทำ แล้วก้ต้องแยกหัวข้อ จัดหมวดหมู่ให้ได้ .. งานของผมเยอะแยะมาก สับสน ไม่รู้ว่าจะทำอะไรก่อนหลัง หลายๆงานที่เขียนเอาไว้ บางงานผมก็ไม่ได้รู้สึกเลยว่าจะส่งผลดีต่อตัวผมเอง, ไม่ได้เงินเดือนเพิ่ม แค่รู้ว่าทำแล้วดีต่อบริษัท บางงานที่รู้ว่าได้เงินเพิ่มเป็นงานเสริมที่ต้องทำหลังจากเวลางาน ก็รู้สึกว่าจะทำไม่ได้เพราะว่าต้องให้เวลากับครอบครัว.. ผมหงุดหงิดกับสิ่งที่มันวิ่งไปวิ่งมาอยู่ในหัว…
ความหงุดหงิดนี้ ทำให้ผมไม่มีสมาธิในการทำอะไร สับสน และสุดท้ายเวลาก็ผ่านไป โดยที่ไม่มีอะไรเกิดขึ้นลย…
กำลังพยายามเรียบเรียงชีวิจ วาดภาพใหญ่ๆ เอาไว้ แล้วก็ ค่อยๆ ย่อยภาพเล็กๆ ลงมา…
อ่านหนังสือเล่มนึงเค้าเขียนว่า นักปราชญ์ เบอร์ทรันด์ รัสเซลล์ เคยเขียนเอาไว้ว่า “ไม่มีอะไรที่ทำให้เหนื่อยล้าเท่ากับความลังเลใจ และไม่มีอะไรไร้ค่าเท่าสิ่งนี้แล้ว” รู้สึกแสบทรวงจริงๆ

