คืนนี้นอนไม่หลับอีกรอบ ตั้งแต่ตี 1, 2, 3 เรื่อยมา จนถึงตี 4 ก็คิดว่าพอแล้วสำหรับการอ่านหนังสือ (อ่านอย่างละเอียดทุกตัวอักษร อ่านได้ 50 หน้า), หนังสือที่อ่านในคืนนี้ คือหนังสือที่มีชื่อว่า “World Class : สร้างคนไทยไประดับโลก” ของ บัณฑิต อึ้งรังษี, ผมรู้สึกสนุก ถูกใจกับความคิดของผู้เขียนตั้งแต่ในส่วนของคำนำ ที่พยายามบอกผู้อ่านว่าให้เกียรติ และเชิดชูคนไทยด้วยกัน ก่อนที่จะมองเห็นชาวต่างชาติเป็นเทพเจ้า..
ในบทที่หนึ่งที่มีชื่อบทว่า “เขียนความฝันลงไป” ตัวอย่างความฝันที่เค้ายกขึ้นมา มีหลายความฝันที่ระบุเอาไว้ว่า “…ฮีโร่ของผม” (เช่น ได้ร่วมงานกับฮีโร่ของผม ได้เรียนกับฮีโร่ของผม) … อ่านไปได้แค่ 50 หน้านี่แหละ ก็ทำให้ผมต้องย้อนกลับมาคิดถึงตัวเองอีกครั้งนึงว่า … จริงๆแล้ว ตอนนี้ผมอยากเก่งด้านไหน และในด้านนั้นๆ ที่อยากเก่ง มีใครเป็นฮีโร่ในด้วงใจอยู่บ้าง…
แค่คำถามแรก ผมยังตอบไม่ได้เลย .. ผม “อยาก” เก่งด้านไหน อยากเก่งอะไร… ไม่รู้ตัวเองในตอนนี้เลยด้วยซ้ำ.. เอาแต่บ่นๆ โลภมาก อยากได้เงินอย่างเดียว..
ไม่ว่าหนังสือเล่มนี้ หรือหนังสือเล่มไหนก็บอกว่า ต้องเขียนเป้าหมายที่ต้องการลงไปในกระดาษ แล้วก็ต้องเขียนให้ชัดเจน เป็นรูปธรรม ไม่ใช่สักแต่เขียนไป แต่ไม่แน่ชัดว่าจริงๆแล้ว เราจะวัดได้อย่างไรว่าเราถึงเป้าหมายแล้ว.. โดยเฉพาะการวัดที่สามารถวัดในทางตัวเลขได้..
คิดหน้าคิดหลัง คิดยังไม่ออก… ในตอนแรกก็คิดว่า เกี่ยวกับคอมพิวเตอร์นี่แหละ ดีแล้ว.. แต่ว่ายังไม่ได้ฟันธงลงไปเลยว่าจะเป็นเรื่องไหน เรื่องการทำเว็บหรอ, เรื่องการเขียน blog หรอ, หรือว่าเรื่องคอมพิวเตอร์ดนตรี, เขียนโปรแกรม, ซ่อมคอม ฯลฯ อะไรดีล่ะ.. และพอดูหัวข้อที่อยากจะเก่ง.. ทำให้คิดไม่ออกเลยว่า จะหาพี่เลี้ยงมาช่วยสอน ติว ในเรื่องนั้นๆ ได้อย่างไร..
..
เอาเถอะ … ถ้ายังคิดอะไรไม่ออก ก็อ่านหนังสือต่อไปเรื่อยๆ ก่อนแล้วค่อยว่ากันอีกที…

