มาถึงส่วนสุดท้ายของ เป้าหมาย 30 ข้อ, คือ เป้าหมายทางสังคม และเป้าหมายด้านครอบครัว, บอกได้อย่างเต็มปากว่า ผมมีปัญหามากๆ ในด้านการเข้าสังคม การคบหาสมาคมกับคนอื่น การทำตัวเป็นลูกที่ดีของพ่อแม่ การแสดงออกต่อพ่อแม่, การทำตัวเป็นสามีที่ดีของภรรยา และการทำตัวเป็นพ่อที่ดีของลูก, ผมขาดความเสียสละ การอาสาทำอะไรสักอย่าง การให้เวลาของตัวเองแก่คนอื่น การมอบสิ่งของความเป็นตัวของตัวเองให้แก่คนอื่น และการอุทิศตนเพื่อสังคม

ผมจำตั้งเป้าหมายเหล่านี้ขึ้นมา เพื่อเปลี่ยนแปลงตัวเอง ให้ผมเป็นบุคคลที่ดีขึ้นกว่านี้ น่าคบหามากกว่านี้ มีเพื่อน มี connection มากมายกว่านี้ ฯลฯ

เป้าหมายด้านสังคม (2 ข้อ)

25 – บริจาคเงิน เพื่อการกุศล รวมทั้งสิ้น 30,000 บาท ให้แก่หน่วยงานที่เหมาะสม

เรื่องนี้เป็นเรื่องยากที่สุดเรื่องหนึ่งของผม เนื่องจาก ผม “งก” ดังนั้นการเอาเงินที่ได้จากการทำงาน ไปมอบให้แก่การกุศลเนี่ย เป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้แน่ๆ กลายเป็นว่า การหาเงินเข้าสู่การกุศลนี้ อาจจะต้องเป็นการทำงาน เพื่อให้ได้อะไรก็ตาม ที่มีมูลค่าเทียบเท่า 30,000 บาท ซึ่งที่จุดนี้เอง ผมได้เห็นตัวอย่างมาแล้ว จากรุ่นน้องที่ผลิต CD เพลงออกมาขาย แล้วนำรายได้ทั้งหมดมอบให้แก่การกุศล

ไม่ว่าจะคิดยังไงก็ตาม เรื่องการบริจาคเงิน เป็นเรื่องที่ผมไม่คุ้นเคยที่สุดเลย ถ้าไม่ใช่การให้เงินแก่คนที่รู้จัก หรือไม่ใช่การจับจ่าย ยากมากเลยที่ผมจะควักเงินในกระเป๋าให้ใครสักคน

.

26 – บรรยายเกี่ยวกับจิตวิทยาความสำเร็จ ที่ได้เรียนรู้มา ให้แก่ผู้ฟัง 30 คน

เนื่องจากผมค่อนข้างสนใจในเรื่องที่เกี่ยวข้องกับจิตวิทยาความสำเร็จเป็นอย่างมาก ผมพยายามอ่านหนังสือหลายเล่มเกี่ยวกับเรื่องนี้ ทดลองกับตัวเอง การพูดคุยสนทนากับคนอื่นๆ ในเรื่องที่เกี่ยวข้องนี้ ดังนั้นเป้าหมายของผม ก็คือ การนำเอาความรู้ที่ได้จากการศึกษาเรื่องนี้ ถ่ายทอดสู่คนอื่นด้วย..

สำหรับเป้าหมายที่เป็นของตายของผม คือ กลุ่มนักศึกษาที่จะลงทะเบียนเรียนวิชาบริหารงานอุตสาหกรรมกับผม ซึ่งทั้งหมดไม่น่าจะถึง 15 คน, ดังนั้น ผมต้องมองหาสถานที่ และกลุ่มเป้าหมายที่ผมสามารถเข้าไปพูดให้เค้าฟังได้ อาจจะเป็นโรงเรียนเก่า ฯลฯ ซึ่งก็ไม่ใช่เรื่องที่คุ้นเคยอยู่ดีที่จะเดินเข้าไป แล้วบอกว่าผมคือศิษย์เก่าโรงเรียนนี้ ผมมีความตั้งใจอยากจะมาพูดให้นักเรียนได้ฟังเกี่ยวกับจิตวิทยาความสำเร็จ.. แต่ก็ต้องลองทำดู

.

เป้าหมายด้านครอบครัว (4 ข้อ)

27 – เป็นคุณพ่อระดับโลก! (มันคืออะไรวะเนี่ย)

เป้าหมายนี้ ตั้งขึ้นเพื่ออย่างแรกให้ตัวผมเอง ได้ทำหน้าที่ของคุณพ่ออย่างเต็มที่ เต็มความสามารถ ไม่ปล่อยให้ภรรยาทำหน้าที่ของคุณแม่เพียงคนเดียว ทั้งนี้เพื่อเป็นการลดภาระของภรรยา และลดปัญหาการทะเลาะเบาะแว้งกันด้วย

ไหนๆ ก็จะเลี้ยงลูกมากขึ้นแล้ว ก็ต้องทำให้ดีถึงที่สุดด้วย… ผมยังไม่ค่อยมั่นใจนักว่าการเป็นคุณพ่อระดับโลกนี่มันเป็นอย่างไร อาจจะไม่สามารถวัดผลได้ในช่วงเวลา 1 ปี นับจากวันนี้, ถ้าต้องวัดผลด้วยความสามารถของลูก ความสำเร็จในชีวิตของลูก อาจจะต้องรอไปจนถึงลูกโตเลยก็ได้ หลายปีนะ

.

28 – เขียนเรื่องราวเกี่ยวกับข้าวปั้น(ลูกชาย) ให้ได้ 30 บทความ

สืบเนื่องจากเรื่องข้างบน การเขียนบทความ เขียนไดอารี ถ่ายรูป แล้วเขียนคำอธิบาย เป็นอีกหนึ่งวิธีที่จะทำให้ผมสนุกกับการเลี้ยงลูก และความพยายามคิดสร้างสรรค์หาวิธีใหม่ๆ หาอะไรใหม่ๆมาเล่นกับลูกได้.. 30 บทความถือว่ากำลังดี ไม่มากไม่น้อยเกินไป ซึ่งมันก็หมายถึง เดือนละประมาณ 3 บทความ นั่นเอง

ความสบายของเป้าหมายข้อนี้ก็คือ ผมไม่ได้เขียนบันทึกเกี่ยวกับลูกชายมานานแล้ว อย่างน้อยๆ ก็ 5-6 เดือน ทำให้ ผมมีสต๊อคข้อมุลเอาไว้เขียนสะสมเอาไว้อยู่ส่วนหนึ่งแล้ว ไม่ต้องถึงกับต้องพยายามสร้างเรื่องใหม่หลายๆเรื่อง อย่างน้อยๆ ก็ในช่วงเริ่มต้นของการเขียนบันทึก

.

29 – พาครอบครัวไปเที่ยว ภูเก็ต และ เชียงใหม่

ตั้งแต่แต่งงานกันมา ก็ไปเที่ยว สถานที่ ที่เป็นที่ท่องเที่ยวพักผ่อนหย่อนใจ แค่ครั้งเดียวเท่านั้น ตอนที่ไปฮันนีมูนกัน แถมไปแล้วผมยังเป็นไข้อีกต่างหาก แทบจะไม่ได้เที่ยวเลย หลังจากนั้น ที่ไปเที่ยวก็เป็นบ้านเพื่อนที่อยู่สงขลา, ไปนครศรีธรรมราช บ้านแม่ปาน, แล้วก็นอกนั้นผมก็เดินทางไปเรื่องงานเพียงคนเดียว ไม่ได้พาครอบครัวไปด้วย เนื่องจากกลัวว่าจะเป็นภาระที่จะทำให้การเดินทางจบลงช้ากว่าที่คาดไว้

งวดนี้ ก็ตั้งเป้าหมายเลยว่าจะไปเที่ยว สถานที่ ที่เป็นแหล่งท่องเที่ยวจริงๆ ไปเพื่อเที่ยวอย่างจริงๆ จังๆ  ถ้าหากเป็นการไปเพื่อทำงาน ก็เป็นเพียงแค่ผลพลอยได้จากการท่องเที่ยวเท่านั้น ไม่ใช่การไปทำงานจริงๆ ซึ่งเป้าหมายก็คือ ภูเก็ต (หมายถึงทะเล อาจจะเปลี่ยนเป็น กระบี่ ตรัง สตูลได้) และ เชียงใหม่ (อาจจะเปลี่ยนเป็น เชียงราย แม่ฮ่องสอน ได้เช่นกัน)

.

30 – มีทายาท เพิ่ม 1 คน ต้องเป็นผู้หญิง (หาน้องสาวให้ข้าวปั้น)

อันนี้ ถือว่า ความยากอยู่ตรงที่การเลือกเพศนั่นแหละ และในการเลือกเพศนี้ผมจะไม่พึ่งพามือหมอแน่นอน ซึ่ง มันก็ยาก… และอีกเรื่องที่ยากก็คือ การเตรียมตัวให้พร้อมสำหรับทายาทอีกคน เพราะมันหมายถึงว่าจะมีงานเพิ่มขึ้นมาอย่างทวีคูณ แต่ถ้าไม่มีซะตอนนี้ มันก็จะช้าเกินไปแล้ว เพราะว่ากว่าลูกจะเรียนจบปริญญาโท ผมเองก็คงจะอายุปาเข้าไป 55-58 ปี, แล้วภรรยาผม ก้คงจะอายุ 60-63 ปี ซะแล้ว .. เราจะแก่เกินไปที่จะมีความสามารถในการหาเงินเพื่อส่งเสียลูกเรียนต่อที่ดีๆ

.

หมดแล้ว 30 ข้อ..

อ่านเพิ่มเติมเกี่ยวกับ 30 เป้าหมาย..

(No Ratings Yet)

 Loading ...