ขอแนะนำตัวเองก่อนนะครับ ผมชื่อ ณัฐวุฒิ นิธิอุทัย ชื่อเล่นชื่อ โอม ครับ.. ปัจจุบันทำงานให้กับธุรกิจครอบครัว เป็นอาจารย์พิเศษสอนวิชาเกี่ยวกับการบริหารอุตสาหกรรม และก็มีงานอดิเรกเป็นผู้ผลิตสื่อดิจิตอลพวกรูปภาพ คอมพิวเตอร์กราฟฟิค งานเสียง และอื่นๆ ที่เกี่ยวข้องกัน
ผมเป็นคนจังหวัดปัตตานีโดย กำเนิด โตขึ้นมาในจังหวัดปัตตานี เรียนที่ปัตตานีจนจบปริญญาตรีครับ ผมเรียนจบจากมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตปัตตานี คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี สาขาวิชาเทคโนโลยียาง
จาก นั้นผมก็ไปใช้ชีวิตทำงานที่กรุงเทพ เป็นเจ้าหน้าที่เทคนิคฝ่ายขาย ทำงานให้บริษัทแห่งหนึ่งซึ่งขายสารเคมีสำหรับอุตสาหกรรมยาง ผมทำงานอยู่ประมาณเกือบ 2 ปี ก่อนที่จะลาออกเพื่อเรียนภาษาอังกฤษ และเตรียมตัวเรียนต่ออย่างเต็มตัว
ช่วงกลางปี พ.ศ. 2546 ผมใช้เวลาเตรียมตัวเรียนต่อต่างประเทศเป็นเวลาครึ่งปี จากนั้นจึงไปเรียนต่อที่ประเทศออสเตรเลีย ตอนต้นปี พ.ศ. 2547 ที่มหาวิทยาลัย RMIT เมืองเมลเบิร์น ผมใช้เวลา 2 ปี ในการเรียนจนจบปริญญาโท วิศวกรรม สาขาอุตสาหกรรม และในระหว่างที่เรียนก็ได้ทำงานไปด้วย 2 งานเพื่อให้มีรายได้พอสำหรับกินอยู่ตลอดระยะเวลาที่เรียนครับ
กลางปี พ.ศ. 2549 เมื่อผมเรียนจบปริญญาโท ก็ตรงกลับมาที่ปัตตานีเพื่อทำงานธุรกิจครอบครัวอย่างเต็มตัว จนถึงปัจจุบันนี้ ผมพยายามรับผิดชอบงานหลายๆอย่างเท่าที่ผมมีความสามารถที่จะทำได้ ตั้งแต่งานเกี่ยวกับการบริหาร การผลิต การขาย และอื่นๆ, นอกจากนั้นแล้วก็ยังรับงานสอนจากมหาลัย เป็นอาจารย์พิเศษสอนวิชาการบริหารงานอุตสาหกรรมเบื้องต้น, และรับงานออกแบบ งานถ่ายรูปอื่นๆ ควบคู่ไปด้วย
มีความความ สนใจเป็นพิเศษในเรื่องของคอมพิวเตอร์กราฟฟิค คอมพิวเตอร์ดนตรี ออกแบบจัดทำเว็บไซต์ ถ่ายรูป และเรื่องที่เกี่ยวข้องกับการพัฒนาตัวเอง ผมใช้เวลาว่างส่วนใหญ่กับการอ่านเว็บไซต์ เขียนบทความลงเว็บไซต์ และทำกิจกรรมต่างๆ ในเรื่องที่เกี่ยวข้องกับหัวข้อที่กล่าวมา
สำหรับ ชีวิตออนไลน์นี้ ผมได้ตั้งความหวังไว้ว่า จะช่วยให้ผมมีเพื่อนใหม่ๆ ที่มีความสนใจเหมือนกันกับผม มีเพื่อนที่คอยพูดคุย ให้คำแนะนำ และแลกเปลี่ยนเรื่องราวต่างๆด้วยกันกับผม ทุกวันนี้ผมมีเพื่อนใหม่ๆ ที่รู้จักกันทางอินเตอร์เน็ตมากขึ้นปีละ 1-2 คน และหวังว่า สักวันหนึ่ง ผมจะได้ทำความรู้จักกับคุณผู้ที่กำลังอ่านข้อความนี้อยู่ และพัฒนาความสัมพันธ์จนกลายเป็นเพื่อนสนิทกันนะครับ
สนใจคล้ายๆผมเลยครับ ยกเว้นคอมพิวเตอร์ดนตรี no idea
ยินดีที่ได้รู้จักครับ ช่วงนี้ตื่นตอนดึกบ่อย เพราะต้องคอยเปลี่ยนผ้าอ้อมสำเร็จรูปให้ลูกสาวครับ ส่วนใหญ่จะตื่นแล้วนอนต่อไม่ได้ ต้องมาเปิดเน็ต โหลดนู่นนี่
ได้รู้จักคุณ ohm4u น่าจะเป็นเพราะไอพอดนะครับ ผมเองอยู่เกือบเหนือสุดของสยามครับ ดูจากประวัติแล้วคุณ ohm4u มีโอกาสที่ดีทีเดียว ผมเองยังมีเป้าหมายของงานที่ยังไม่ชัดเจนตั้งแต่ตอนเรียน โดยส่วนตัวชอบเกี่ยวกับงานออกแบบบ้าน เฟอร์นิเจอร์ แต่มาจบเอากับงานโฆษณา คอมพิวเตอร์กราฟฟิค จากสถาบันที่จบปริญญาตรีมา ค่อนข้างจะเป็นแบบจับฉ่าย เพราะเป็นคณะใหม่ ผมเป็นรุ่นที่ 2 หลักสูตรยังไม่ชัดเจนนัก แต่ยังดีที่มีอาจารย์ท่านหนึ่งเอาใจใส่ และพยายามเปิดโลกทัศน์ของนักศึกษาชนบท(ขนาดอยู่ในเมืองใหญ่นะครับ) ถึงขั้นลงทุนเปิดร้านคอมสอนลูกศิษย์เพิ่ม โดยรับภาระจัดซื้อแมคถึง 20 เครื่อง สอนได้สัก 2 รุ่นก็ต้องปิดตัวเองไป ผมคิดว่าเป็นคนอยู่ในโลกที่คาบเกี่ยวระหว่างใหม่และเก่า เพื่อนบางคนปฎิเสธวิวัฒนาการ ก็จะเป็นคนยุคเก่าไปเลยก็มี ผมเองยังดีที่มีน้องชาย ซึ่งถือได้ว่าเป็นคนแนะนำเอาเทคโนโลยีใหม่มาให้รู้จักได้เยอะพอสมควร
ยินดีที่ได้รู้จักอีกทีครับ มีโอกาสขึ้นมาเชียงใหม่ก็สอบถามที่ท่องเที่ยวได้นะครับ ยินดีแนะนำให้ครับ
ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกันครับ
สวัสดีค่ะ…
ยินดีที่ได้รุ้จัก เป็นคนจังหวัดใกล้เคียงกันเลยนะค่ะ ฉันชื่อ ดอล เป็นเด็กหาดใหญ่แต่กำเนิด ไม่น่าเชื่อว่าจะมีคนที่รักบ้านเกิด กลับบ้านไปพัฒนาสร้างสรรค์งานที่บ้าน ที่อยู่อาศัยของตัวเอง ว่างๆ คงต้องขอคำแนะนำบ้างแล้วล่ะคะ เพราะสนใจด้านคอมพิวเตอร์เหมือนกัน อยากจะเรียนการเขียนโปรแกรม แต่ตอนนี้อยากจะเรียนภาษาซี ปัจจุบัน ต่อโท ด้านนิเทศศาสตร์การตลาด อยู่ที่กรุงเทพ และทำงานอยู่ที่กรุงเทพ แต่คิดเอาไว้เหมือนกันว่า ถ้ามีโอกาสจะช่วยพัฒนาบ้านเกิด หาดใหญ่ให้กลับมาเจริญอีก ก็จะช่วยผู้หลักผู้ใหญ่ที่หาดใหญ่ให้ทำให้หาดใหญ่และจังหวัดทางตอนใต้มีการค้าขายที่เจริญเหมือนในอดีต
คุณมีโอกาสที่จะพัฒนา สร้างสรรค์งานที่บ้านเกิด พอกับผม
หรือถ้าคิดถึงโอกาสทางธุรกิจในหาดใหญ่ คุณมีโอกาสที่จะพัฒนาหาดใหญ่
มากกว่าที่ผมมีโอกาสที่จะพัฒนาปัตตานีบ้านเกิดผมอีกครับ
ผมก็เป็นเพียงแค่คนตัวเล็กๆคนหนึ่ง ไม่ได้เกิดในครอบครัวที่มีอิทธิพลในพื้นที่
ไม่ได้มีฐานะทางการเงินที่โดดเด่น ไม่ได้มีนักการเมืองอยู่เบื้องหลัง..
แต่ผมเชื่อว่าผมสามารถทำได้ สามารถสร้างธุรกิจที่เป็นส่วนหนึ่งในการสร้างรายได้
ให้แก่ท้องถิ่นครับ.. แค่เชื่อมั่น (ถึงแม้จะหลอกตัวเองก็ตาม) แล้วก็ทำมัน!!
รีบๆเรียนให้จบ แล้วก็กลับมาบ้านเกิดเลยครับ ไม่ต้องคิดมาก
หาดใหญ่มีอะไรให้ทำเยอะแยะแน่นอน ถ้าไม่เรื่องมากเรื่องงาน
รับรองไม่มีวันตกงานครับ … สู้ๆ ครับ..
ปล.ผมไม่ใช่โปรแกรมเมอร์ ไม่ได้เรียนคอมพิวเตอร์โดยตรง
ถึงจะคุยในรายละเอียดลึกๆ ไม่ได้
แต่สนใจคอมพิวเตอร์เป็นพิเศษครับ
แต่เรื่อง web-Marketing น่าจะพอคุยกันได้ครับ
tab “Follow Me” ที่ด้านขวานี่เท่ห์ดีแฮะ
ทำคอมไ่ม่เป็น แถมเป้าหมายในชีวิตก็ยังไม่มี จะทำไงดีอ่ะ