ตั้งแต่วันที่ 29 มกราคม 2553 มาจนถึงวันนี้ อยู่ในช่วงอบรมบ่มนิสัคนทำธุรกิจ.. ในโครงการที่มีชื่อว่า “โครงการพัฒนาผู้ประกอบการอุตสาหกรรม” หรือ คพอ. รุ่นที่ผมเรียนเป็นรุ่นที่ 212 .. ผมเอากล้องไปด้วย แล้วก็ถ่ายๆไปเรื่อยสนุกๆ ก็คิดว่า น่าจะรวบรวมรูปที่ชอบเอาไว้สัก 20 รูป ในบันทึกนี้ครับ

คพอ หรือที่ย่อมาจาก “โครงการพัฒนาผู้ประกอบการอุตสาหกรรม” (มั๊ง) ได้เปิดจัดอบรมรุ่นที่ 212 เป็นการรวมผู้ประกอบการจากพื้นที่จั้งหวัด ปัตตานี ยะลา นราธิวาส ซึ่งผมก็สมัครเข้าร่วมการอบรมครั้งนี้ด้วย, การอบรมครั้งนี้ กินระยะเวลาประมาณ 3 สัปดาห์ ซึ่งก็ไม่ใช่ว่าจะหนักมาก แต่ก็ไม่ได้สบายเอาซะเลย โดยเฉพาะกรณีที่จะต้องทำงานไป และัก็อบรมไปด้วย.. สำหรับบันทึกนี้ จะเขียนเล่าเรื่องราวคร่าวๆ เกี่ยวกับประสบการณ์ที่ผมได้รับมาจากการอบรม 3 วันแรก ที่เป็นการอบรมในหัวข้อที่ว่า “การสร้างแรงจูงใจไฝ่สัมฤทธิ์” จากภาษาอังกฤษ ที่คิดว่ามาจากคำว่า Achievement Motivation Training

ไม่ว่าจะดูทางจอทีวี อ่านข่าวทั้งจากนิตยาสาร หนังสือพิมพ์ หรือแม้แต่วิทยุก็ตาม ก็มักจะบอกว่าเศรษฐกิจที่ฝืดเคืองตั้งแต่ปีที่แล้วทำให้เกิดภาวะคนตกงานเยอะแยะมากมายก่ายกอง องค์กรต่างๆหยุดจ้างมากมาย ผมว่ามันก็จริงครึ่งหนึ่ง และที่ไม่จริงครึ่งหนึ่งก็เพราะว่าที่โรงงานผมเองมีปัญหาขาดพนักงานทำงานหลายต่อหลายอัตรา ไม่ว่าจะเป็นฝ่ายบัญชี ฝ่ายขนส่ง ยันไปถึงพนักงานทั่วไปที่ใช้แรงงานเลย

การมาออกบู๊ตขายสินค้าที่เชียงใหม่ของ PATEX Family กลับกลายเป็นเรื่องที่ดีกว่าที่คิด เมื่อชาวเชียงใหม่ให้การตอบรับกับสินค้าหมอนยางพาราของ PATEX กันดี พบเจอกับผู้ที่เคยใช้สินค้าของ PATEX หลายคน แต่ละคนก็ดีใจที่ได้มาเจอสินค้าของ PATEX ที่เชียงใหม่ ซึ่งแน่นอนว่าเป็นเรื่องที่ยากมากสำหรับชาวเชียงใหม่ที่จะได้พบเจอสินค้าที่นอนและหมอนยางพาราในราคาที่เป็นมิตรอย่างนี้ การจัดบู๊ตของเราก็ไม่ได้เน้นความสวยงาม ความเลิศหรูอะลังการงานสร้างแต่อย่างใด เราทำแบบเรียบร้อยเราทำให้เรียบง่าย เราแสดงสินค้าให้ลูกค้าเห็น เราได้แนะนำสินค้าให้ผู้คนได้รู้จัก เราได้พูดคุยให้ความรู้และความเข้าใจเกี่ยวกับการนอนและสุขภาพ เราดีใจที่ได้นำเสนอสิ่งดีๆให้แก่ชาวเชียงใหม่ครับ

ทริปการเดินทางครั้งล่าสุดของครอบครัว PATEX ครั้งนี้จะมีผู้ร่วมทริปไม่ครบครอบครัว เนื่องจากออร์เดอร์สั่งสินค้าล้นหลามจนแทบจะกระดิกตัวไปไหนไม่รอด.. งวดนี้มีตัวผม, อ.อาร์ม, ป้าเชอร์รี่, น้องเซ็น เป็นผู้ดำเนินเรื่อง, และกิจกรรมการเดินทางครั้งนี้ คือการมาทำงานที่เชียงใหม่ เปิดร้านค้าขายสินค้าที่นอนยางพารา หมอนยางพารา สินค้าพิเศษ ราคาพิเศษ ที่เซ็นทรัลกาดสวนแก้ว เป็นระยะเวลา 10 วัน แล้วก็เพลินไปกับปัจจุบันที่ได้สูดอากาศที่แตกต่างจากบ้านของครอบครัวของเราที่ปัตตานี

ความคิดที่อยากจะเป็นนักเขียนเริ่มต้นครั้งแรกตอนที่กลับมาจากออสเตรเลีย แล้วคุยกับแม่เรื่องที่ชนะการประกวดเขียนไดอารีออนไลน์ แล้วแม่ก็บอกว่าน่าจะลองเขียนเป็น Pocket book ขายบ้างนะ มางวดนี้ก็มีคนมาทาบทามให้เขียนบทความลงนิตยาสารเกี่ยวกับการบริหารอุตสาหกรรมโรงงานและเครื่องจักร.. คิดอยู่สักพัก ก็ตอบตกลง

ในฐานะคนที่ทำเว็บไซต์มากมายจนแทบจะถือว่าเป็นงานหลัก, เป็นผู้ผลิต Content ด้วยตัวเอง (ทั้งถ่ายรูป คิดข้อความ คำพูด เก็บข้อมูล และเรียบเรียงเนื้อหา), รวมไปถึงผู้ที่เป็นเจ้าของสินค้าเอง, ก็ได้พบเจอกับเรื่องที่เกี่ยวข้องกับความมักง่ายของคนทำเว็บ ซึ่งเป็นชนวนที่นำไปสู่การฟ้องร้อง การทะเลาะเบาะแว้งของคนที่ควรจะได้เป็นเพื่อนสนิทกัน และเรื่องไม่ดีอื่นๆมากมาย, บันทึกนี้ผมจึงอยากจะเขียนเอาไว้เพื่อให้เป็นกรณีศึกษาสำหรับคนทำเว็บ ผู้บริหารบริษัท/องค์กร/ร้านค้าที่ให้บริการรับจ้างทำเว็บไซต์, รวมไปถึงลูกค้าหรือผู้ที่เป็นผู้ว่าจ้างคนทำเว็บไซต์ด้วย (เขียนยาว อดทนอ่านกันหน่อยนะครับ)