เติมเต็มชีวิต

พวกเราตั้งใจเรียนให้สูงที่สุดเท่าที่จะทำได้ ตั้งใจทำงานสร้างเนื้อสร้างตัว สร้างครอบครัว ซื้อรถยนต์ บ้าน ก้มหน้าก้มตาทำงาน ตั้งใจเคี่ยวเข็ญลูกของเราให้เรียนเก่งๆ เพื่อให้ได้ทำงานดีๆ จนถึงวันที่เรามีอายุมาก หมดภาระ เราจึงบอกตัวเองว่า ถึงเวลาแล้วที่เราจะเกษียนตัวเอง แล้วท่องเที่ยวตามที่ใจเราต้องการ — เมื่อถึงวันนั้นเราอาจไม่มีแรง ไม่สามารถท่องเที่ยว ใช้ชีวิตได้อย่างเต็มที่ และอะไรบางอย่างคงจะขาดหายไป เมื่อถึงเวลาที่เราคิดอยากเล่าเรื่องราวของเราให้คนอื่นรับรู้ กลับไม่มีอะไรที่น่าตื่นเต้นอยู่ในความทรงจำของเราเลย มันกลับว่างเปล่า

จะดีกว่าหรือไม่ หากเราสร้างเวลาว่างของเรา ใช้เวลาว่างของเรา ทำกิจกรรม สร้างเรื่องราว สร้างความทรงจำ และทำให้ชีวิตถูกเติมเต็ม

สมุดป่าป๊านิสัยดี

2-3 สัปดาห์ที่ผ่านมา ม่าม๊าให้ข้าวปั้นเริ่มทำบันทึกความดีของตัวเองลงในสมุดเรียกสมุดเล่มนั้นว่า “สมุดเด็กดี” ไอเดียของการเขียนบันทึกความดีลงในสมุดนั้นมาจากหนังสือการเลี้ยงลูกเล่มหนึ่งที่ม่าม๊าอ่านอยู่ พอดี๊พอดี กับสิ่งที่ป่าป๊าอยากทดลองทำ คือ เปลี่ยนกิจวัตรตัวเอง ให้เป็นนิสัยใหม่ที่ดีกว่าเดิม ดูเป็นผู้ดี ดูรักตัวเอง ดูหล่อ เวลาจะกระแดะเอ่ยปากชมตัวเองจะได้ทำได้เต็มที่ ตอแหลได้สุดติ่ง

ประสบการณ์ของวิศวะกรชาวอินเดียในเมืองปัตตานี

วิศวะกรชาวอินเดีย มาติดตั้งเครื่องจักรที่ปัตตานี ผมดูแลเรื่องการกินอยู่ระหว่างที่เขาทำงานให้ผมตลอดเวลา 7 วัน.. เขาไม่เคยกินอาหารญี่ปุ่น ก็ได้มากินที่ปัตตานี และเขาได้อยู่ในเหตุการณ์ระเบิดในเมืองปัตตานีอีกด้วย

DIY Plywood Scrabble – สุดยอดของเล่นเสริมสร้างทักษะการเรียนรู้ ทำเองได้ที่บ้าน – Project

ผมคิดว่าเกมส์ Scrabble ช่วยทำให้การเรียนรู้เรื่องการเขียนภาษาอังกฤษเป็นเรื่องที่สนุกได้, แม้ว่าจะเป็นเพียงการนำตัวอักษรมาผสมเป็นคำโดยมิได้เล่นบนกระดานเกมส์อย่างเป็นเรื่องเป็นราวก็ตาม, ผมได้ไอเดียการทำ ตัว Scrabble แปะแม่เหล็กนี้ จากร้านกาแฟ+ขนม ร้านหนึ่ง ที่อยู่ใกล้ๆกับโรงเรียนของลูกผม เนื่องจากผมเห็นว่าเวลาที่ไปทานขนมที่ร้านนี้ ลูกๆผมจะชอบเล่นเจ้า Scrabble นี้อย่างมาก โดยไม่ยอมมานั่งที่โต๊ะทานขนมเลย ผมก็เลยตัดสินใจทำให้เขาเล่นที่บ้าน

น้องปอนด์ลุยเดี่ยว เที่ยวสวนสัตว์สงขลา – จะเกิดอะไรขึ้น เมื่อน้องปอนด์ต้องไปเที่ยวสวนสัตว์ โดยไม่มีพี่ปั้นไปด้วย

วันที่พี่ปั้นป่วย น้องปอนด์ก็ต้องพลอยขาดโรงเรียน ตามพ่อแม่มาเฝ้าพี่ปั้นที่โรงพยาบาลที่หาดใหญ่ด้วย แต่ระหว่างวันน้องปอนด์ก็เบื่อ ป่าป๊าเลยรับหน้าที่พาน้องปอนด์ไปเที่ยวสวนสัตว์สงขลา ไปด้วยกันแค่ 2 คน ให้ม่าม๊าเฝ้าพี่ปั้นที่โรงพยาบาล ครั้งแรกของน้องปอนด์ที่ได้ตัดสินใจว่าจะไปดู/ไม่ดูสัตว์อะไร ครั้งแรกที่นอนปอนด์มาเที่ยวสวนสัตว์ในสภาพนอนหลับมาเรียบร้อยและสดชื่นเต็มที่ ครั้งแรกของป่าป๊าที่ต้องพาน้องปอนด์เที่ยวคนเดียวลำพัง เป็นประสบการณ์สนุกๆที่น่าประทับใจเหลือเกิน

Hello 2016

แต่ละปีผ่านไปอย่างรวดเร็ว พวกเราไม่ใช่เด็กกันแล้ว พวกเราต่างก็มีภาระหน้าที่ที่ต้องรับผิดชอบ มีชีวิตในอนาคตที่คาดหวังเอาไว้ การพัฒนาคุณภาพชีวิต ความสุขสบายของผู้ที่อยู่แวดล้อม ภาระหนี้สินที่แบกรับ และพวกเราก็ยังมีความฝัน มีภาพความสุขอีกมุมหนึ่งที่อยากเติมเต็มให้แก่ชีวิต พวกเราจดจ่ออยู่แต่กับเรื่องเงินๆทองๆ ตลอดเวลาที่ผ่านมา เราพัฒนาความเชื่อมั่นในใจว่ายิ่งมีเงินมากขึ้นเท่าไหร่ ก็จะยิ่งมีอิสระ มีความสุขสมหวังมากขึ้นเท่านั้น และถ้าเราฉลาดยิ่งขึ้น เราจะยิ่งหาเงินได้เก่งขึ้น เก็บออมแล้วก็เอาเงินไปลงทุนให้งอกเงย การทำงานหนักทั้งหมดที่ทำลงไปก็จะผลิดอกออกผลตอนที่เราเกษียน ยิ่งทำได้ดีเท่าไหร่ ก็ยิ่งเกษียนเร็วและเกษียนรวยมากขึ้นเท่านั้น – แต่สุดท้าย เมื่อเรามองดูผู้ใหญ่รุ่นพ่อแม่เรา เรากลับรู้ได้ว่า ไม่ใช่แบบนั้นเลย

ผลลัพท์ที่คาดไม่ถึงจากการงานอดิเรก

ใครจะไปคิดล่ะว่าการที่มีงานอดิเรกคือเล่นดนตรีจะนำพาอะไรดีๆเข้ามาสู่ชีวิตได้ – ที่ผมจะพูดถึงคือ มันทำให้ผมรู้จักคนมากขึ้น จากจุดเริ่มต้นที่ผมได้รู้จักคนโดยที่มีดนตรีเป็นสื่อกลาง

กำจัดนิสัยผัดวันประกันพรุ่ง ด้วยการฝึกฝนตัวเอง

พวกเราเป็นเหมือนกันทุกคน, เรามีจุดมุ่งหมายที่ดีสำหรับชีวิตของเรา แต่สุดท้ายเราก็เลื่อนการลงมือทำออกไป ไม่มีใครที่สามารถกำจัดนิสัยนี้ได้อย่างหมดสิ้น … บันทึกนี้เป็นแนวทางการฝึกฝนตัวเองให้เอาชนะนิสัยผัดวันประกันพรุ่ง

คำแนะนำสำหรับน้องๆ เลือกเส้นทางของตัวเอง

“โตขึ้นอยากเป็นอะไร” – ผมได้ตอบคำถามแบบนี้ไปหลายต่อหลายครั้ง ให้คำแนะนำ ให้คำตอบในหลายรูปแบบ เพื่อหว่านล้อมให้เข้าใจในจุดยืนง่ายๆของผมดังนี้

เปล่าประโยชน์ หยุดเปรียบเทียบตัวเองกับคนอื่นเสียที

มองตัวเองในกระจก ถามตัวเองว่า ทำไมเราไม่เป็นเหมือนคนนั้น เราไม่ประสบความสำเร็จเหมือนเขา เราไม่เก่งเหมือนเขา – ถ้าทำอย่างนั้นไป ทำให้เรารู้สึกใจเฉา หดหู่ – หยุดมันซะ เปล่าประโยชน์ที่จะเปรียบเทียบ

1 2