ได้เจอหน้าลูกแล้ว วันที่ 4 กรกฎาคม 2551 เป็นวันที่นัดไว้กับคุณหมอ เพื่อที่จะผ่าคลอดครับ ดังนั้นพวกเราก็ต้องเข้าโรงพยาบาลตั้งแต่วันที่ 3 แล้วก็ดำเนินการในวันที่ 4 ตอนเช้า ตามเวลาที่นัดหมายเอาไว้ ความตื่นเต้นของการได้พบเจอหน้าลูกชายครั้งแรก มันก็เริ่มมาจากการนอนโรงพยาบาลนี่แหละ การเตรียมตัวก่อนผ่าตัดคลอด ช่วงเวลาที่ผ่าตัดคลอด (เพราะว่าผมได้เข้าไปดูตอนที่ท้องเป็นรูโบ๋ ใหญ่ๆ เลือดกระฉูดด้วย) และสุดท้ายก็ การที่ได้เห็นหน้าน้อง ได้เลี้ยงน้องกันจริงๆ

ช่วงท้ายนี้นอกจากเราจะดูแลสุขภาพกายและใจให้ดีแล้ว เรายังเตรียมตัวกันทั้งในเรื่องทางโลก และทางธรรม หึหึ คือทั้งเรื่องการซื้อของเข้าบ้านสำหรับลูก และเรื่องดูหมอหาเวลาคลอดที่เหมาะสม รวมไปถึงเรื่องการตั้งชื่อด้วยคร๊าบ

อยากจะเล่าประสบการณ์ เล่าเรื่องเกี่ยวกับ 5 เดือนที่ผ่านมาหน่อย ว่ามันเกิดอะไรขึ้นบ้าง และอะไรที่เรียกว่าปกติ.. เพื่อเป็นการบันทึกของตัวเอง และก็เพื่อให้เพื่อนๆ คนอื่นๆ ที่ร่วมชะตาเดียวกัน หรือกำลังจะร่วมชะตาเดียวกันได้รับรู้กัน..เรื่องที่จะบอกเล่าก็เกี่ยวกับ ช่วงที่อ้อมีอารมณ์แปรปรวน, การไปหาหมอทุกๆเดือน และผลการตรวจของหมอ, แล้วก็เรื่องที่ต้องเตรียมตัวกันอีกนิดหน่อย

ได้โอกาสเปิดสมุดบันทึกใหม่อีกครั้งหนึ่ง เนื่องด้วยสาเหตุจำเป็น คือ ว่า ผมกำลังจะเป็นคุณพ่อแล้ว.. เกริ่นกันนิดหน่อย คือว่า ณ.ปัจจุบัน วันนี้ ศรีภรรยา ตั้งครรภ์แล้วประมาณ 5-6 เดือนแล้ว ซึ่งกำหนดคลอดคร่าวๆ ประมาณกลางเดือน กรกฎาคม 2551