ผมจำประโยคในโฆษณาหนึ่งได้ (เป็นโฆษณาที่คนตีกอล์ฟ ต้องขอโทษด้วยที่จำไม่ได้ว่าโฆษณาอะไร นักกอล์ฟมืออาชีพคนไหนเป็นคนพูด) “หวดไปให้ถึงดวงจันทร์ ถึงพลาดก็ยังอยู่ท่ามกลางดวงดาว“, ที่ผมนึกถึงคำนี้ ก็เพราะว่าผมเพิ่งจะได้อ่านหนังสือชื่อว่า “ต้องเป็นที่หนึ่งให้ได้ : Conduct Your Dreams” ของคุณบัณฑิต อึ้งรังษี (บริษัทมูสิคอลซัลจำกัด : จัดจำหน่ายโดยบริษัทอัมรินทร์บุ๊คเซ็นเตอร์) เค้าเป็นผู้ที่มีความฝัน และสานฝันของเค้าให้เป็นจริงได้อย่างที่เขาต้องการ แล้วผมล่ะ ? ผมมีความฝันอะไรบ้าง ?

ต่อจากตอนที่แล้ว หลังจากที่หาข้อมูลทางอินเตอร์เน็ตได้สักระยะ ก็เริ่มต้นลงมือทำ WordPress Theme เองแล้ว, ข้อกำหนดในการทำของผม สำหรับช่วงแรกนี้ก็คือ ต้องเป็นโทนสีมืดๆ ดำๆ เพื่อช่วยให้หน้าจอใช้พลังงานน้อยลงในการแสดงผล (ลดโลกร้อน), Theme จะต้องสามารถปรับแก้ไขได้ตามอำเภอใจ โดยไม่ต้องเข้าไปแก้ Code หมายถึงต้องมีหน้า config เพิ่มขึ้นสำหรับปรับแต่งได้ทาง backend, สามารถโชว์ Headline และ Featured Article จาก Category ที่กำหนดได้, ซึ่งด้วยข้อกำหนดพื้นฐานแรก ใช้เวลานั่งทำ 2 คืน ก็ทำได้ระดับหนึ่งแล้ว

เมื่อวานนี้ไปซื้อหนังสือเล่มหนึ่งมา ชื่อว่า “กล้าเปลี่ยนแปลง : ข้ามสิ่งที่เป็นอยู่ ไปสู่สิ่งที่ต้องการ” เค้าเริ่มต้นหัวข้อของบทแรกว่า “หย่า เสียดาย” (ไม่รู้ทำไมนักเขียน เค้าเขียนไ้ด้ตรงกับคำที่ผมใช้วิเคราะห์ตัวเองจริงๆ เพราะชีวิตผมมีแต่คำว่า “เสียดาย” กับทุกสิ่งทุกอย่าง) พอได้อ่านไปหลายๆเรื่อง ก็เลย ซื้อหนังสือเล่มนี้กลับมาซะเลย (จะได้อ่านหรือเปล่า ค่อยว่ากัน)

ทดลองเขียนรายการเครื่องมือ 10 อย่าง (ที่ไม่ใช่เครื่องเขียน) ถามตัวเองว่าอะไรบ้างที่แทบจะไม่เคยขาดมือเลย เรียกได้ว่าไปไหนมาไหน ทำอะไรก็จะเป็นเครื่องมือพวกนี้, เลียนแบบบทความในหนังสือ Popular Mechnics ฉบับภาษาอังกฤษ เดือน May 2009

“it’s not your salary that makes you rich; it’s your spending habits” – Charles A. Jaffe วันนี้ดู TV รายการหนึ่ง คาดว่าเป็นรายการวิเคราะห์ข่าวทางเศรษฐกิจหรืออะไรสักอย่าง (ต้องขออภัยด้วยที่จำชื่อรายการไม่ได้ เพราะเปิดมาตอนที่รายการกำลังจะจบพอดี) เค้าอ้างถึงประโยคหนึ่งที่เขียนโดยนักเขียนที่ชื่อว่า Charles A. Jaffe (มั๊ง), ที่เขียนเอาไว้ตามข้างบน, แปลเป็นไทยได้ง่ายๆ “ไม่ใช่เงินเดือนหรอกที่ทำให้คุณรวย, มันคืออุปนิสัยการใช้จ่ายของคุณต่างหาก“

เริ่มต้นเรื่องจากบันทึกนี้ของผม “เปลี่ยน template ไปเรื่ือย” ก็เลยเกิดความคิดว่าจะลองทำ WordPress Template ด้วยตัวเองบ้าง, จริงๆก่อนหน้านี้ผมก็ทำ Template สำหรับ Joomla ได้ด้วยตัวเอง อย่างไม่ยากเย็นแล้ว, แต่ในช่วงที่ผ่านมาผมวุ่นวายกับ WordPress มากกว่า Joomla แล้วพบว่า Template ของ WordPress มีอะไรที่น่าตื่นเต้นท้าทายกว่านิดหน่นอย คือ หลายๆตัวที่ผมเจอ จะมีความสามารถแปลกๆ แบบว่า่พร้อมใช้งานในตัวเองเลย ไม่เหมือนกับ Joomla ทีถ้าต้องการความสามารถแปลกๆ ก็เพิ่มเติมด้วย Component หรือ Module.. ผมมองเห็นว่าการที่ทำความสามารถหลายๆอย่างใส่เข้าไปใน template ตัวเดียว เป็นเรื่องใหม่ที่ยังไม่่เคยรู้ และก็น่า่ท้าทายดี งวดนี้ก็เลยตัดสินใจทำเอง ผมเริ่มด้วยการหาข้อมูลความรู้ก่อน

ช่วง 2-3 สัปดาห์ที่ผ่านมา ไม่ค่อยได้ Update blog ของตัวเองเลย ด้วยสาเหตุที่หงุดหงิดเรื่อง plugin ตัวหนึ่งของ WordPress ที่มีชื่อว่า Get-image ซึ่งมัน update ใหม่ แล้วก็ไม่ยอมแสดง thumbnail รูปที่กำหนดไว้ในกรณีที่ใน post นั้นไม่มีรูป, มันจะทำงานก็ต่อเมื่อใน post นั้นมีรูปอยู่เท่านั้น ก็เลยทำให้ template ที่ใช้อยู่ไม่แสดงผลตามที่ต้องการ

ช่วงนี้จัดห้องยกใหญ่ หนังสือที่ไม่ได้อ่านก็เอาขึ้นชั้น หนังสือที่อยากอ่านก็รื้อขึ้นมาจากกอง เอกสารที่ไม่ใช้ก็เอาเข้าแฟ้มหรือไม่ก็ทิ้ง เอกสารที่ไม่ควรอยู่ในห้อง ก็เอาไปที่ทำงาน ของที่ไม่ใช่ของในห้องก็เอาไปที่ห้องของมัน.. ของเยอะมากครับ เต็มห้องไปหมด ตอนนี้ไม่มีตู้ใส่ของเหล่านี้แล้ว จะวางกองบนโต๊ะก็ไม่ไหว ไม่มีพื้นที่ทำงาน แล้วก็ที่สำคัญ ของหลายอย่าง เพิ่งโดนไล่ที่ออกมาจากห้องนอน ก็ต้องมานั่งจัดกันให้เสร็จ ไม่งั๊นก็ไม่มีที่ให้วางเท้าเดิน …. แต่ว่าจัดมา 5 วันแล้ว ยังไปไม่ถึงไหนเลย

วันนี้ก่อนนอน ก็มีเรื่องให้เซ็งอีกแล้ว แผ่น DVD หนัง ซึ่งส่วนใหญ่เป็นของผม (แน่นอน มันก็เลยไม่สำคัญ สำหรับอีกคน) ถูกมองว่าเป็นของที่ไม่ควรจะวางเอาไว้ตรงนั้น ที่อยู่ใต้ทีวี ทั้งๆที่ มันก็สมควรที่จะอยู่คู่กับอุปกรณ์เล่นของมัน ด้วยเหตุผลที่ว่า รกๆ ฝุ่นๆ แหยะๆ

ช่วงที่ผ่านมา มีเรื่องที่ทำให้ชีวิตเปลี่ยนแปลง อย่างแรกก็คือการที่ผมไปยุ่งกับงานขายสินค้าทั่วประเทศอย่างเต็มตัว เป็นงานใหม่มีอะไรให้ทำเยอะขึ้น แล้วก็ต้องเรียนรู้อีกหลายเรื่อง พร้อมๆกับการที่ี่เลี้ยงของข้าวปั้นไม่ได้มาทำงานเนื่องจากป่วยเป็นเวลานานถึง 2 สัปดาห์ ผมก็เลยต้องสลับดูลูกกับทำงานอย่างนิดๆหน่อยๆ เหมือนกับไม่มีเวลาให้กับงานตลอดเวลา แต่ต้องดันงานให้เสร็จ ยังงงๆ อยู่บ้าง เพราะปกติมีเวลาทำนู่นนี่เยอะแยะ แลกว่างานจะเสร็จก็หมดเวลาทุกที ตอนนี้เวลายิ่งน้อยลงไปอีก แต่งานเพิ่มขึ้นเป็นทวีคูณ กำลังพยายามปรับตัวให้ได้เร็วที่สุดครับ .. นี่ยังไม่รวมไปถึงความต้องการที่จะสร้างสรรค์ผลงานเขียน งานศิลปะงานดนตรี ซึ่งเป็นงานอดิเรกด้วยนะ

ไม่ได้ Update เว็บส่วนตัวมานานมากแล้ว เนื่องจากว่างานเข้าเต็มๆอย่างไม่เคยรู้สึกมาก่อน เริ่มจากเมื่อไม่นานมานี้ก้มีเรื่องของการโกงลูกค้าหลอกขายที่นอนยยางพารา ทำให้ผู้ที่อยู่ในธุรกิจที่นอนยางพาราอย่างผมโดนหางเลขไปด้วย และล่าสุดก็เป็นเรื่องของตัวแทนจำหน่ายที่มีพนักงานขายปฏิบัติต่อลูกค้าไม่ ดี ให้ข้อมุลผิดๆ และหลอกลูกค้า ทำให้เสียชื่อกันไปอีก