ก่อนที่จะเริ่มต้นเดินทาง ต้องรุ้ตัวก่อน ว่าตอนนี้ตัวเองอยู่ที่ไหนของแผนที่ ผมจะค่อยๆ เขียนเกี่ยวกับเส้นทางการเดินทางของตนเองในแต่ละเรื่องที่ต้องการทำให้สำเร็จ ซึ่งจะเริ่มจากเป้าหมายด้านสุขภาพและร่างกาย ซึ่งมีเป้าหมาย 4 ข้อ เป็นอันดับแรก…

หนังสือที่เพิ่งอ่านเมื่อคืน (WORLDCLASS : สร้างคนไทยไประดับโลก, บัณฑิต อึ้งรังษี) ได้ยกตัวอย่างการตั้งเป้าหมายระดับโลกเอาไว้ให้เห็น เป้าหมายของเค้า 67 ข้อ เค้าทำความฝันของเค้าสำเร็จไปแล้ว 49 อย่าง, ผมจะลองตั้งเป้าหมายของตัวเองดู 30 อย่าง ที่อยากจะทำให้สำเร็จ เพื่อเป็นของขวัญวันเกิดตัวเอง ฉลองครบรอบอายุ 30 ปี.. และเป้าหมายเหล่านี้ ต้อง “ไม่ธรรมดา”

คืนนี้นอนไม่หลับอีกรอบ ตั้งแต่ตี 1, 2, 3 เรื่อยมา จนถึงตี 4 ก็คิดว่าพอแล้วสำหรับการอ่านหนังสือ (อ่านอย่างละเอียดทุกตัวอักษร อ่านได้ 50 หน้า), หนังสือที่อ่านในคืนนี้ คือหนังสือที่มีชื่อว่า “World Class : สร้างคนไทยไประดับโลก” ของ บัณฑิต อึ้งรังษี, ผมรู้สึกสนุก ถูกใจกับความคิดของผู้เขียนตั้งแต่ในส่วนของคำนำ ที่พยายามบอกผู้อ่านว่าให้เกียรติ และเชิดชูคนไทยด้วยกัน ก่อนที่จะมองเห็นชาวต่างชาติเป็นเทพเจ้า..

ลูกค้าของที่นอน PATEX ในจังหวัดปัตตานี ต้องการส่งสินค้าซ่อม ต้องการรับบริการจากเรา ต้องการซื้อบริการจากเรา มีใครก็ไม่รู้ในบริษัทบอกต่อๆไป แล้วผลที่ออกมาก็คือ ลูกค้ารับทราบว่า “ผู้บริหารบอกว่า บริษัทไม่มีนโยบายบริการลูกค้า” ให้มันได้อย่างนี้สิครับเจ้านาย… เป็นอีกวันที่โกรธมาก.. และมันทำให้โกรธมากๆ ที่รู้ว่า ต้นเหตของเรื่ือง คือภรรยาของผมเอง!

บ่อยครั้งมาก ที่เราจะหาผลิตภัณฑ์ของคู่แข่งมาศึกษา ดูว่าของเค้าเป็นยังไงดีกว่าเราตรงไหน แย่กว่าเราตรงไหน เราจะพัฒนาอย่างไรให้ดีกว่า่เค้า ในกรณีครั้งนี้ ก็เอาหมอนที่เราเรียกกันว่า “PT3-รังไข่” ซึ่ง ย่อมาจาก “หมอน PATEX รุ่นที่ 3 เอามาทำเป็นรังไข่” (แอบตลกนิดๆ ที่คู่แข่งบางเจ้าที่เลียนแบบเรา ก็ใช้ชื่อว่า่ PT3 ด้วย) ความน่าตื่นเต้นของเจ้าหมอนรุ่นนี้ก็อยู่ที่ว่า แรกเริ่มมันมาจากที่บ้านหาวิธีเอาหมอนตกเกรด มาพันด้วยยางที่เป็นผิวรังไข่ แล้วต่อมามีคนทำเลียนแบบทำเป็นเบ้าออกมาเลย หลังจากนั้น ผู้ผลิตทุกๆ เจ้า ก็มีหมอนแบบเดียวกันขายอยู่ในตลาด

หัวข้อนี้อ่านมาจากหนังสือ Time ฉบับวันที่ 27 เมษายน 52 เอามาเขียนเพื่ือตอกย้ำความคิดของตัวเองเกี่ยวกับกิจกรรมบนอินเตอร์เน็ต, ในช่วงที่ผ่านมา ผมพยายามมองหาตัวเอง มองหาสิ่งที่ตัวเองชอบ, มองหาความฝันที่ตัวเองอยากไล่ตามจับมากที่สุด, และเมื่ืออ้างอิงจากหนังสือที่ชื่อว่า Outliner (สะกดอย่างนี้มั๊ง) ตามที่ได้ยินมาว่า คนที่ประสบความสำเร็จล้นหลาม มักจะผ่านสิ่งนั้นๆ มาแล้วอย่างน้อยๆ 10,000 ชม. แล้วอะไรบ้างในชีวิตของผมที่ผมจับมาแล้ว 10,000 ชม.และตอนนี้ก็ยังจับอยู่.. นั่นคือ คอมพิวเตอร์ และดนตรี ไม่ใช่หรือ?

ในที่สุดไฟก็ลุกเสียที หลังจากที่มอดไปเป็นระยะเวลานานมากๆ ต้องขอขอบคุณหนังสือที่มีชื่อว่า “ต้องเป็นที่หนึ่งให้ได้ : Conduct Your Dream” (บัณฑิต อึ้งรังษี) มากๆ ที่ถ่ายทอดเรื่องราวได้ยอดเยี่ยม และทำให้ผมมีความตั้งใจที่จะสานฝันอีกครั้ง, ผมไม่ได้เริ่มต้นจากศูนย์แน่นอน เนื่องจากว่าผมมีพื้นฐานเกี่ยวกับการเล่นดนตรีอยู่บ้าง ถึงแม้ว่าจะไม่ถึงกับมืออาชีพ ไม่ถึงกับโปรหรือระดับเทพ แต่อย่างน้อยตอนนี้ก็รู้แล้วว่า คนที่เก่งกว่าเรานั้นเป็นอย่างไร คือใครบ้างที่เราจะเริ่มติดตามศึกษาผลงานของเขาได้